Литмир - Электронная Библиотека

80

В 1516 г. Олаус Магнус называет себя каноником Линчепингским (письмо от 21/VI 1516), см.: Historia, lib. II, cap. 29; Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 2; Granlund J. Efterskrift, s. 563.

81

История Швеции, c. 145; Форстен Г. В. Борьба из-за господства на Балтийском море в XV–XVI столетиях. СПб., 1884, с. 227–230.

82

Hjärne Н. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 4. В «Автобиографических записках» Олаус Магнус сообщает, что добрался до 84° с. ш. и прошел пешком по Швеции более 4860 итальянских миль.

83

Historia, lib. IV, cap. 11; lib. XVIII, cap. 20; lib. XX, cap. 2; Olaus Magnus. Ain kurze Auslegung und Verklerung der neuuen Mappen von den alien Goet-tenreich und andern Nordlenden sampt mit den unnderlichen dingen in Land und Vasser darinnen begriffen bis her also klerlich nieiutungen geschriben… Venedig, 1539, C, h.

84

Historia, lib. II, cap. 6; lib. X, cap. 2, 18, 21, 37, 41.

85

История Швеции, с. 145–147.

86

Historia, lib. VII, cap. 39; lib. XXV, cap. 6.

87

История Швеции, с. 149–151; Форстен Г. В. Борьба из-за господства на Балтийском море…, с. 238–241.

88

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 116.

89

Форстен Г. В. Борьба из-за господства на Балтийском море…, с. 241.

90

Там же, с. 311.

91

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 116.

92

Hildebrand E. Den svenska kolonien i Rom under medeltiden. — Historisk tidskrift, 1882, d. 2, s. 211–260.

93

О своем путешествии Олаус Магнус позднее писал кардиналу Червино (письмо от 18/1V 1547 г.). (Buschbell G. Briefe von Johannes und Olaus Magnus…; Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 3).

94

Gustaf I Registratur, t. IV, s. 143; Handlingar rörande Skandinaviens historia, 1816, d. 1, s. 9.

95

Kaniken i Upsala och Linköping, mag. Olai Magni berättelse till K. Gustaf I om sin beskickning till regentinan Margareta af Nederland daterad Danzig d. 14 Oct. 1527. — Handlingar rörande Skandinaviens historia, 1816, d. 1, s. 1 –16.

96

История Швеции, c. 154–155.

97

Historia, lib. XIII, cap. 43.

98

Biandet H. Le Saint Siége durant la second moitié du XVI siécle. Paris, 1907, p. 35; Дементьев Г. Введение Реформации в Швеции. СПб., 1892, с. 11–36.

99

Иоанн Франциск да Потенца прибыл в Стокгольм в 1520 г. в качестве папского легата для решения вопроса о виновных в кровавой резне. Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 116.

100

Gustaf I Registratur, t. Ill, s. 287.

101

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 119.

102

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 20.

103

Ibid., s. 20.

104

Buschbell G. Briefe von Johannes und Olaus Magnus…, s. 41 (письмо к Кристофоро Мадруццо от 15/11 1545 г.).

105

Granlund J. Efterskrift, s. 575.

106

Gustaf I registratur, t. VIII, s. 362 (письмо Олауса Магнуса от 20/111 1532 г.).

107

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 5.

108

Granlund J. Efterskrift, s. 577.

109

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 133.

110

Historia, lib. I, cap. 15; Gustaf I Registratur, t. IX, s. 376, 385, 391.

111

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 134.

112

Martin J. Deux confesseurs de la foi au XVI-e siécle Johannes et Olaus Magnus, archevéques d'Upsal. — Université catolique å Lyon. N. s., 1908, t. 58, p. 603.

113

Ambrogio T. Introductio in chaldaicam linguam, syriacam atque armenicam, et decern alias linguas. Papiae, 1539, p. 101.

114

Historia, lib. I, cap. 36.

115

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 139–140.

116

Ibid., p. 140.

117

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 6; Historia, lib. XIX, cap. 27.

118

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 6.

119

Ibid, s. 5.

120

Granlund J. Efterskrift, s. 579; Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 5.

121

Goes D. a. Deploratio Lappianae gentis. — In: Goes D. a. Fides, religio, moresque Aethioporum sub imperio Pretiosi Joannis… Lovanii, 1540.

122

Лозинский С. Г. История папства. M., 1961, с. 287–290.

123

Kyrkohistorisk årsskrift, 1910, 11 årg., s. 140–141 (письмо Олауса Магнуса к Яну Дантышеку от 13/VI 1539 г.).

124

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 164–165.

125

Лозинский С. Г. История папства, с. 287–290.

126

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 146–147.

127

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 7–8.

128

Olaus Magnus. [Vita Joannis], p. 161–162, 178–179.

129

Ibid., p. 178; Granlund J. Efterskrift, s. 578–579.

130

Автор истории Тридентского собора, современник Олауса Магнуса, Паоло Сарпи сообщает следующее: «Еще там (на съезде, — E.С.) было два архиепископа, которые получили титул par honneur, один — Олаус Магнус, архиепископ Упсальский из Швеции, и Роберт Венансес, шотландец, архиепископ из Армагама в Ирландии, который, хотя и имел несчастный вид, был светским человеком и заслуживал лучшей должности. Оба содержались в Риме на пенсию папы уже несколько лет и были посланы в Тридент для создания публики и чтобы служить министериями легатам» (Sarpi Р. Histoire du Concile de Trente. 3е ed. Amsterdam, 1699, p. 127).

131

Historia, praef.

132

Hjärne H. Bidrag till Olai Magni Historia, s. 10.

36
{"b":"967739","o":1}