Литмир - Электронная Библиотека

8.      Гинкмар Реймсский. Соч.: Epistolae... access. Theodulphi epistola... Mayenne, 1602; Opusculae et epistolae... access. Nicolai PP I et al... scripta / Ed. J. Cordsius. Parisiis, 1615; Opera in duos tomos digesta / Ed. J. Sirmond. Parisiis, 1645; Opera // PL CXXV (1852) [repr. Turnhout: Brepols, 1986J; Epistolae // PL CXXV1 [J. Sirmond. Paris, 1986]; De ordine palatii / Ed. M. Prou. Paris: EPHE, 1884 (Th. Gross, R. Schieffer// MGH: Fontlur III (1980)); Carmina / Hrsg. v. L. Traube // MGH: Poetae HI, 406-420; Epistolae VIII // MGH (1935); Annales de Saint-Bertin / Ed. F. Grat et al. Paris, 1964; Collectio de ecclesiis et capellis / Hrsg. v. M. Stratmann // MGH: Fontlur XIV (1990); Briefe an Hinkmar von Reims / Hrsg. M. Hartmann // Deutsches Archiv fur Erforschung des Mittelalters LXVIII (1992), 37—82; De divortio Lotharii regiset Theutbergae reginae / Hrsg. v. L. Bohringer// MGH: Cone. IV, Suppl. 1 (1992); De cavendis vitiis et virtutibus exercendis / Hrsg. v. D. Nachtmann // MGH: QGGMA XVI (1998); Die Streitschriften Hinkmars von Reims und Hinkmars von Laon, 869-871 / Hrsg. v. R. Schieffer// MGH: Cone. IV, Suppl. 2 (2003).

Лит.: Arnold F. Das Diozesanrecht nach den Schriften Hinkmars von Reims. Wien, 1935; Davis L. Hincmarof Rheims as a Theologian of the Trinity//Traditio 27 (1971), 455-468; Devisee J. Hincmar, arch6veque de Reims 845—882. 3 vols. Geneve: Librairie Droz, 1975—1976; Ganz D. The Debate on Predestination // Charles the Bald: Court and Kingdom. Oxford, 1981, 353—373; Gess W.Fr. Merkwiirdigkeiten aus dem Leben und Schriften Hincmars. Gottingen; Hincmar et le concile de Valence dans 1’affaire de Godescalc // Analecta juris pontificalis. 7' serie, 61' liv. (1864), 540—563; Jolivet J. Godescalc d’Orbais et la Trinite, la methode theologique к l’epoque carolingienne. Paris, 1958; Loupot, abbe. Hincmar, archev8que de Reims, sa vie, ses oeuvres, son influence: Reims: P. Dubois, 1849; MarlotG. Histoire de Reims. 3 vols. Reims, 1843-1845; Monnier F. Luttes politiques et religieuses sous les Carlovingiens. Paris, 1852; Nelson J L. Kingship, Law and Liturgy in the Political Thought of Hincmar of Reims // English Historical Review 92 (1977), 241-279; Noorden C. von. Hinkmar, Erzbischof von Reims. Bonn, 1863; Picavet Fr. Les discussions sur la liberte au temps de Gottschalk, de Raban Maur, d’Hincmar et de Jean Scot // Stances et travaux de l’Acad^mie des Sciences morales et politiques 145 (1896), 644—669; Prichard J.C. The Life and Times of Hincmar, archbishop of Rheims. Littlemore: A. A. Masson, 1849; Schrors H. Hinkmar, Erzbischof von Reims; sein Leben und seine Schriften. Freiburg-im-Breisgau: Herder Verlag, 1884 (Hildesheim: G. Olms, 1967); Sdralek M. Hinkmar von Rheims kanonistisches Gutachten tiber die Ehescheidung des Konigs Lothar 11. Freiburg-im-Breisgau, 1881; Schmitz G. De presbiteris criminosis: ein Memorandum Erzbischof Hinkmars von Reims Ober straffallige Kleriker // MGH; Studien und Texte XXXIV (2004); Stratmann M. Hinkmar von Reims als Verwalter von Bistum und Kirchenprovinz. Siggraben, 1991; Tavard G.H. Episcopacy and Apostolic Succession according to Hincmar of Reims // Theological Studies 34 (1973), 594—623; Tavard G.H. Trina Deitas. The Controversy between Hincmar and Gottschalk. Milwaukee (Wise.): Marquette University Press, 1996; Vidieu A. Hincmar de Reims. Paris, 1875; Wallace-Hadrill J.M. Archbishop Hincmar and the Arthorship of Lex Salica // Revue d’histoire du droit 21 (1953), 1-29; Wasserschleben F.W. Beitrage zur Geschichte der falschen Dekretalen. Breslau, 1844; Wasserschleben F.W. Die pseudoisidorische Frage // Zeitschrift fiir Kirchenrecht 4 (Freiburg-im-Breisgau, 1864), 273—303; Wasserschleben F.W. Uber das Vaterland der falschen Dekretalen // Historische Zeitschrift 64 (1890), 234—250; Арсеньев И., свящ. От Карла Великого до Реформации (Историческое исследование о важнейших реформационных движениях в Западной церкви в течение восьми столетий). М., 1913 (Гл. V: Спор о предопределении и его значение в истории реформаторских стремлений в Западной церкви, 85—108); Карпов К.В. Полемика о Божественном предопределении в IX в. // Философия и культура 3 (2008), 57— 60; Шафф Ф. История Христианской Церкви. Т. IV: Средневековое христианство. От Григория 1 до Григория VII590—1073 г. по Р.Х. СПб., 2008 (Гл. XI, § 121: Готшальк и Хинкмар, 328—329; Гл. XIV, § 175: Хинкмар Реймский, 463—469).

9.      Герберт. Соч.: De rationali et ratione uti, De corpore et sanguine Domini / Hrsg.v. B. Pez//Thesaurusanegdotorumnovissimusl, 1. Augustae Vindelicorum, 1721; Opera// PLCXXXIX(1853), 57—350; Oeuvres de Gerbert [Gerberti Opera omniaJ/Ed. A. Olleris. Paris —Clermont-Ferrand, 1867; Lettres de Gerbert (983— 997) / Ed. J. V. Havet // Collection de textes pour servir к l’etude de l’histoire. Paris, 1889; Opera mathematica, 972—1003 / Hrsg. v. N. Bubnov. Berlin, 1899 [Richer. Historiarum liber 111, 376—381); The Letters of Gerbert With His Papal Privileges as Sylvester II / Tr. H.P. Lattin // Records of Civilization. Sources and Studies 60. New York, 1961; Die Briefsammlung Gerberts von Reims / Hrsg. v. F. Weigle // MGH: Die Briefe der Deutschen Kaiserzeit II (1966); Correspondence / Ed. P. Rich6, J.P. Callu. T. 1—2. Paris, 1993; Письма // Рихер Реймсский. История. М., 1997, 209-212.

Лит.: Autour de Gerbert d’Aurillac / Eds. O. Guyotjeannin, E. Poulle. Paris, 1996; Barthelimy E. Gerbert, etude sur sa vie et ses uovreges, suivie de la traduction de ses letters. Paris, 1868; Bremond H. Gerbert. Paris, 1906; Bzovius A. Sylvester vindicates. Roma, 1629; Budinger M. Uber Gerberts wissenschaftliche und politische Stellung. Cassel, 1851; Chamberlin E.R. Pope Silvister II, 999-1003 // History Today 19 (1969), 115—121; Darlington O.G. Gerbert the Teacher // The American Historial Review 52/3 (1947), 456—476; Fliche A. Un precurseurde l’humanisme au X' siecle le moine Gerbert (pape Sylvestre II). Quelques aspects de l’humanisme medieval. Paris, 1943; Focillon H. L’an Mil. Paris, 1952; Franck A. Gerbert (le pape Sylvester II), etat de la phil. et de scienc. a au Xе siecle // Moralistes et Philosophes. Paris, 1872, 1—46; Friedlein G. Gerbert, die Geometrie des Воёгіш und die indischen Ziffern. Erlangen, 1861; Gerbert ГЕигорёеп: Actes du colloque d’Aurillac, 4—7 juin 1996 / Ed. N. Charbonnel. Aurillac, 1997; Gerberto: Scieza, storia e mito. Atti dei Gerberti Symposium // Archivum Bobiense. Bobbio, 1985; HavetJ. L’ecriture secrete de Gerbert. Paris, 1887; Hock C.F. Gerbert oder Papst Sylvester II und seine Jahrhundert. Wien, 1837; La Salle de Rochemaure, due de. Gerbert — Silvestre II; Le savant, le faiseur de rois, le pontife. Paris, 1914; Lattin H.P. The Policy of Gerbert in the Election of Hugh Capet, 987; Based on a Study of His Letters. Ohio State University, 1926; Lattin H.P. The Peasant Boy Who Became Pope: Story of Gerbert. New York, 1951 \Lausser P.F. Gerbert: fitude historique sur leX'siecle. Aurillac, 1866; Leflon J. Gerbert: Humanisme et chretiente au Xе siecle. Paris: Abbaye Saint Wandrille, 1946 (bibl.); Lindgren U. Gerbert von Aurillac und das quadrivium. Wiesbaden, 1976; Loupot, abbe. Gerbert, sa vie et ses Merits. Lille, 1869; Memoires scientifiques V, arts. 5, 6, 10/ Ed. P. Tannery. Toulouse - Paris, 1922; Millasy Vallicrosa J.M. Nuevosestudiossobre historia de la ciencia espanola. Barcelona, 1960; Nagl A. Gerbert und die Rechenkunst des X. Jahrhunderts // SWAW, Philosophisch-historische Klasse CXVI (1883); Oldoni M. Gerberto e il suo fantasma: Tecniche della fantasia nel Medioevo. Napoli, 2000; Olleris A. Vie de Gerbert. Clermont- Ferrand, 1867; Omont H. Opuscules mathematiques de Gerbert et de Heriger de Lobber // NEMBN 39 (1909), 4—15; Picavet Fr. Gerbert, un pape philosophe d’aprfes l’histoire et d’ apres la legende. Paris: Leroux, 1897 (1917); Riche P. Gerbert d’Aurillac, le pape de l’an Mil. Paris, 1987; Richer. Histoire de France (888—995)/Ed. R. Latouche. Paris, 1937 [RicherusRhemensis. Historia// MGH: Scriptorum III / Hrsg. v. G.H. Pertz. Hannover, 1839]; Rottenburger E. Gerbert and the Classics. Ann Arbor (Mich.): University Microfilms International, 1964; Tappe O.L. Gerbert oder Papst Sylvester II und seine Zeit. Berlin, 1869; Trystram F. Le coq et la louve: Histoire de Gerbert et l’an Mil. Paris, 1982; Turner W. Gerbert, Pope Sylvester II // The Catholic University Bulletin, Marz (1912); Uhlirz M. Studien zu Gerbert von Aurillac // Archiv fur Urkundenforschung 11 (1930), 391-422 [13 (1935), 391—422J; Uhlirz M. Untersuchungen uber Inhalt und Datierung der Briefe Gerberts von Aurillac // Schriftenreihe der historischer Commission bei dem Bayerischen Akademie der Wissenschaft, II. Gottingen, 1957; Weifienborn H. Gerbert, Beitrage zur Kenntnis der Mathematik des Mittelalters. Berlin, 1888; Wei?enborn H. Zur Geschichte der Einfuehrung der jetzigen Ziffern in Europa durch Gerbert. Berlin, 1892; Werner K. Gerbert von Aurillac. Wien, 1878; Willelmus Malmesberiensis. De gestis regum Anglorum / Ed. W. Stubbs // RBMAS ХС, 1 (1887); Wilmanns R. Jahrbiicher des deutschen Reichs unter Otto III. Berlin, 1840; Бубнов H.M. Сборник писем Герберта как исторический источник. Т. 1—3. СПб., 1888—90 [Bubnov N. De exemplar! epistolarum Gerbertinarum ejusque auctoritate historica. St. Petersburg, 1888—90); Бубнов H.M. Арифметическая самостоятельность европейской культуры. К., 1908; Бубнов Н.М. Подлинное сочинение Герберта об абаке. К., 1911; Вильям Малмсберийский. История английских королей. Кн. II, 167—169 / Пер. Т.И. Кузнецовой // ПСЛЛ II, 388-402; Горовой А. Герберт, или Папа Сильвестр II. К., 1886; Грегоровиус Ф. История города Рима в Средние века (от V до XVI столетия). М., 2008 (Кн. VI, гл. 5—7, 484—536); Надлер В.К. Император Оттон Третий и его время. Харьков, 1865; Поньон Э. Повседневная жизнь Европы в тысячном году. М., 1999, 227—242; Рихер Реймсский. История. М., 1997 [Четыре книги истории, 42—65 // АПМХС 11, 373—382); Шафф Ф. История Христианской Церкви. Т. IV: Средневековое христианство. От Григория I до Григория VII 590 — 1073 г. по Р.Х. СПб., 2008 (Гл. XIV, § 179: Герберт (Сильвестр II), 479-482).

150
{"b":"814529","o":1}