Gulivero, kiu denove fariĝis eterna knabo, elfaras heroaĵojn kaj montras sian saĝecon kaj inĝenian diron. Kune kun li, nudpiede sur akraj ŝtonoj, piedpremas la vicgrafino, kies malriĉaj, sunbrunigitaj kruroj kun honoro eltenas la suferon.