En zoo gingen zijn gedachten naar haar, door zijn oogen in de hare in deze luttele seconden. (I tak jego myśli poszły do niej, przez jego oczy do jej w ciągu tych kilku sekund; En zoo gingen zijn gedachten naar haar – i tak jego myśli poszły do niej, door zijn oogen in de hare in deze luttele seconden – przez jego oczy do jej w ciągu tych kilku sekund).

En niemand wist er van. (I nikt o tym nie wiedział; En niemand wist er van – i nikt o tym nie wiedział).

En een hooge toren verrees uit zijn geest en een hooge toren uit den hare. (I wysoka wieża wyrosła z jego umysłu i wysoka wieża z jej; En een hooge toren verrees uit zijn geest – i wysoka wieża wyrosła z jego umysłu, en een hooge toren uit den hare – i wysoka wieża z jej).

En ze zagen wijd en zijd over alles heen en alleen elkaar zagen ze. (I patrzyli daleko i szeroko na wszystko i widzieli tylko siebie; En ze zagen wijd en zijd over alles heen – i patrzyli daleko i szeroko na wszystko, en alleen elkaar zagen ze – i widzieli tylko siebie).

Zoo dichtte 't dichtertje z'n eindelooze gedicht verder en de domste vrouw kan dat meedichten. (Tak poeta dalej pisał swój nieskończony wiersz, a najgłupsza kobieta mogłaby to robić; Zoo dichtte 't dichtertje z'n eindelooze gedicht verder – tak poeta dalej pisał swój nieskończony wiersz, en de domste vrouw kan dat meedichten – a najgłupsza kobieta mogłaby to robić).

Maar bij elkaar komen konden ze niet en dat was misschien juist 't mooie. (Ale nie mogli być razem i to może było właśnie piękne; Maar bij elkaar komen konden ze niet – ale nie mogli być razem, en dat was misschien juist 't mooie – i to może było właśnie piękne).

Bij de Hobbemastraat keek haar man even naar den conducteur en direct ging die z'n hand naar de schel. (Przy ulicy Hobbemastraat jej mąż spojrzał na konduktora i natychmiast jego ręka sięgnęła po dzwonek; Bij de Hobbemastraat keek haar man even naar den conducteur – przy ulicy Hobbemastraat jej mąż spojrzał na konduktora, en direct ging die z'n hand naar de schel – i natychmiast jego ręka sięgnęła po dzwonek).

En ze stond op en liep achter haar man door de tram, correct en statig en zag niemand. (I wstała i przeszła za mężem przez tramwaj, poprawna i dostojna, nie patrząc na nikogo; En ze stond op en liep achter haar man door de tram – i wstała i przeszła za mężem przez tramwaj, correct en statig en zag niemand – poprawna i dostojna, nie patrząc na nikogo).

Maar terwijl meneer afstapte en zij wachten moest op 't balcon voor den ingang, haar linkerschouder naar 't dichtertje, en toen 't bijna gedaan was, toen overwon ze nog even één ondeelbaar oogenblik 't Museumkwartier en keek. (Ale kiedy pan wysiadał, a ona musiała czekać na balkonie przy wejściu, z lewym ramieniem zwróconym do poety, i kiedy prawie było już po wszystkim, przez jedną niepodzielną chwilę pokonała Dzielnicę Muzeów i spojrzała; Maar terwijl meneer afstapte en zij wachten moest op 't balcon voor den ingang – ale kiedy pan wysiadał, a ona musiała czekać na balkonie przy wejściu, haar linkerschouder naar 't dichtertje – z lewym ramieniem zwróconym do poety, en toen 't bijna gedaan was – i kiedy prawie było już po wszystkim, toen overwon ze nog even één ondeelbaar oogenblik 't Museumkwartier en keek – przez jedną niepodzielną chwilę pokonała Dzielnicę Muzeów i spojrzała).

"Ik vind je mooi en jij vindt mij ook mooi. Mijn hart zingt in mijn lijf en m'n hersens zingen onder m'n haren. Mooi haar, hé?" (Uważam, że jesteś piękna, a ty też uważasz, że jestem piękny. Moje serce śpiewa w moim ciele, a mój mózg śpiewa pod moimi włosami. Piękne włosy, prawda?; "Ik vind je mooi en jij vindt mij ook mooi – uważam, że jesteś piękna, a ty też uważasz, że jestem piękny, Mijn hart zingt in mijn lijf en m'n hersens zingen onder m'n haren – moje serce śpiewa w moim ciele, a mój mózg śpiewa pod moimi włosami, Mooi haar, hé?" – piękne włosy, prawda?).

En 't dichtertje dichtte z'n gedicht voort, eindeloos. (I poeta dalej pisał swój wiersz, nieskończony; En 't dichtertje dichtte z'n gedicht voort, eindeloos – i poeta dalej pisał swój wiersz, nieskończony).

Maar 't werd een somber gedicht, zoolang 't duurde, en Amsterdam was donker en ledig. (Ale to był smutny wiersz, tak długo jak trwał, a Amsterdam był ciemny i pusty; Maar 't werd een somber gedicht, zoolang 't duurde – ale to był smutny wiersz, tak długo jak trwał, en Amsterdam was donker en ledig – a Amsterdam był ciemny i pusty).

Als een echt belachelijk dichtertje heeft i daarna nog een paar maal 's middags in 't Museumkwartier gedwaald, waar i zich altijd erg arm voelde en nooit zeker was of z'n das wel goed zat en z'n boordje wel schoon was en of i er heelemaal wel beschaafd genoeg uitzag. (Jako prawdziwie śmieszny poeta, później jeszcze kilka razy wędrował po południu po Dzielnicy Muzeów, gdzie zawsze czuł się bardzo biedny i nigdy nie był pewny, czy jego krawat jest dobrze zawiązany, a kołnierzyk czysty i czy wygląda na całkiem cywilizowanego; Als een echt belachelijk dichtertje – jako prawdziwie śmieszny poeta, heeft i daarna nog een paar maal 's middags in 't Museumkwartier gedwaald – później jeszcze kilka razy wędrował po południu po Dzielnicy Muzeów, waar i zich altijd erg arm voelde – gdzie zawsze czuł się bardzo biedny, en nooit zeker was of z'n das wel goed zat en z'n boordje wel schoon was – i nigdy nie był pewny, czy jego krawat jest dobrze zawiązany, a kołnierzyk czysty, en of i er heelemaal wel beschaafd genoeg uitzag – i czy wygląda na całkiem cywilizowanego).

Maar hij zag haar natuurlijk niet meer, mogelijk woonde ze heelemaal niet eens in Amsterdam. (Ale oczywiście już jej nie widział, możliwe, że w ogóle nie mieszkała w Amsterdamie; Maar hij zag haar natuurlijk niet meer – ale oczywiście już jej nie widział, mogelijk woonde ze heelemaal niet eens in Amsterdam – możliwe, że w ogóle nie mieszkała w Amsterdamie).